8/12/2006 - ÖZLEMEK ve ÖZLENMEK..!
Özlemek ve özlenmek güzeldir.Sevmek ve sevilmek dokunmak ve hissetmek gibidir bazen.Bazense çok zor gelir.Başını yastığın arasına alır hiç nefes almadan ağlarsın,yastık sırılsıklam olmuştur.
Sonra o ıslaklığın üzerine uzanır geçirdiğin o güzel günleri düşünürsün.Kendi gözyaşlarının ıslaklığı yanağına değince tatlı bir ürperti kaplar içini.
Ama yine de zamana küfredersin ,hayata küfredersin.Yapayalnızsın şu koca dünyada YAPAYALNIZ.Gece uyurken sarılacak bir sevdiğin yoktur,Ya yorganını ya da tüylü bir ayıcık alırsın kollarını arasına.
Sımsıkı sarılırsın onu da elinden almasınlar diye.Birden bir çınlama başlar kulaklarında sanki birileri adını fısıldıyor gibi.İyice dinlersin ama sadece sessizliğin sesini duyarsın.
Gözlerini açmak istemezsin ama o bilinmeyen güç her defasında gözlerini açmanı emreder.Karanlıkları izlemeye başlarsın.
Yan odadan cama bir gölge yansır koşarsın yakalamak için ama nafile kimseyi bulamazsın.
İşte böyle anlarda yaşam ve ölüm arasındaki çizgi daha da incelir.
Belki iki parmağının arasına alıp kaldırabilirsin o çizgiyi böylece iki dünyayı birleştirmiş olursun.
Ama yapamazsın bilir sin ki hayat acımasız da olsa güzeldir...
|
